Herfst staat voor loslaten

posted in: blog | 0
 

Herfst staat voor loslaten

Het loslaten van overtuigingen die me beslist ooit verder hielpen en houvast gaven, maar die me nu niet meer dienen. Die me nu zelfs belemmeren in mijn persoonlijke ontwikkeling. Ja, ook als coach blijf je je ontwikkelen.

Het begon met het vraagstuk: “Hoe ga ik mijn praktijk neerzetten met zowel coaching als  alternatieve behandelingen gericht op de gezondheid?” Als iemand me vroeg wat doe je precies in je praktijk, dan werd dat een lang verhaal. Ik wilde het kort, krachtig en duidelijk gaan overbrengen. Wat ik ook belangrijk vind is dat het uit mij komt, dat het bij mijn unieke ik hoort. Ik heb dit vraagstuk eerst neergelegd bij mijn NLP intervisie groep. Daar opperde iemand: “Misschien moet je wel kiezen voor een nieuwe naam nu je ook coacht.” Dat raakte me. Ik had per slot van rekening mijn logo zelf ontworpen en mijn hele ziel lag erin. Toch liet het me niet los. Ik ben gaan brainstormen naar een nieuwe naam. Niets kon tippen aan Tree of life.

Na een zeer inspirerend telefoongesprek met mijn jongste zus heb ik besloten de naam Tree of life aan te houden. En ik kwam tot de onderzin: “Coachingspraktijk voor rust, bloei, groei en loslaten”.  In de winter houdt de boom rust en bezinning, in de lente gaat de boom bloeien, in de zomer lopen zijn nieuwe takken uit en reikt hij de grenzen van vorige zomer voorbij, een periode van groei. In de herfst laat de boom zijn bladeren los. Hij laat los wat hij niet meer nodig heeft. Ik heb mijn logo met al zijn details niet meer nodig! De abstracte levensboom is nu meer dan voldoende. Ik heb mijn nieuwe visitekaartjes en afsprakenkaarten laten drukken op papier met zaadjes erin. Om jouw doorlopen proces of cyclus net als de boom, na je consulten te vieren.

Nu restte mij alleen nog hulp zoeken bij het communicatief neerzetten. Ook hier liep ik tegen mijn overtuigingen aan, daarachter lag mijn te bewandelen pad open en bloot voor mij. Ik heb gekozen voor die route. Hiervoor moest ik eerst een groot obstakel op de weg overwinnen. De weg vervolgt onverhard met kuilen en hobbels, maar verderop zie ik dat er glad asfalt ligt waarin de zon weerspiegelt. Op deze weg laat ik een spoor van mijn geschreven blaadjes achter. Toch voel ik me niet kaal. Ik voel me rijker!

 

Bekijk deze illustrerende timelab van een tree of life van Eirik Solheim